Giovanni Giolitti Kimdir

Giovanni Giolitti Kimdir,Giovanni Giolitti Hayatı ve Biyografi

(1842-1928

İtalyan devlet adamı. 1892-1921 arasında 5 kez başbakanlık yapmıştır.

27 Ocak 1842’de Mondovi’de Cuneo’da doğdu, 17 Temmuz 1928’de Torino’da Cavour’da öldü. Köylü bir ailenin oğludur. 1861’de Torino Üniversitesinde hukuk öğrenimini tamamladıktan sonra devlet hizmetine girdi. 1882’de milletvekili seçilene kadar, 21 yıl memurluk yaptı.

1889-1890 yıllarında Crispi hükumetinde maliye bakanlığı görevinde bulundu. 1892’de başbakanlığa getirildi. 18 ay süren bu görevi sırasında, giderek güçlenmekte olan sosyalist muhalefeti dikkate alarak alt gelir gruplarının yükünü hafifletecek bir maliye politikası uyguladı, sendikal ve siyasi örgütlenmelere özgürlük tanıdı. Ancak adının bir banka skandalına karışması nedeniyle Kasım 1893’de istifa etmek zorunda kaldı. 1901’de Zanardelli hükumetinde içişleri bakanı olan Giolitti, Kasım 1903’de Zanardelli’nin yerine başbakan olana değin bu görevde kaldı.

Giolitti, 1903’ten 1914’e değin kısa aralıklarla 3 kez başbakanlık yaparak I.Dünya Savaşı öncesi İtal- yası’nın iç ve dış politikasına yön verdi, İtalyan Sosyalist Partisi’nin (ISP) reformcu kanadının deste­ğiyle bir reform programı başlattı. Bu programa göre işçilere haftalık tatil hakkı tanındı, ilk öğrenim ve mesleki eğitim olanakları genişletildi, kadın ve çocuk işçilerin sayısına sınırlama getirildi. Bu dönemde hükümetin iktisadi alandaki etkinliği arttı. Artan iç ve dış satım talebinin ve kapitalist çiftliklere yapılan büyük yatırımların etkisiyle tarımsal üretim arttı. Sanayileşme hız kazandı.

İtalya’nın 1882’den beri içinde yer aldığı Üçlü İttifakın İtalyan dış politikasını Almanya’nın deneti­mine soktuğunu düşünen Giolitti, İngiltere ve Fran­sa’yla yakınlaşmaya çalışarak Üçlü İttifaka bir seçenek yaratmak istedi. İtalya’nın Akdeniz’deki konumunu sağlamlaştırmak amacıyla 1911’de Osmanlı İmparatorluğu’na açtığı savaş, 1912’de Libya’nın fethiyle sonuçlandı. Giolitti’nin Libya Savaşı ile somut­laşan yayılmacı dış politikası İSP içinde sömürgecilik karşıtı eğilimin güç kazanmasına ve partinin Giolitti’ye sağladığı desteğin zayıflamasına yol açtı. Bunun üzerine, 1870’lerden beri siyasi yaşamın dışında kalan Katolikler’e, dinsel eğitim yapma olanağı tanıyarak ve 1912’de seçmen sayısını iki katına çıkaran yasayı yürürlüğe koyarak, izlediği politikaların tabanını genişletmeye çalıştı. 1913 seçimlerinde çoğunluğu sağladıysa da, Mart 1914’de başlayan genel grevin ardından istifa etti.

  • Eserleri (başlıca): Memorie della mia vita, 2 cilt, 1922, (“Yaşamımdan Anılar”).

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>